Powierzchnie uderzeniowe
Pięść, otwarta dłoń, łokieć, kolano i stopa. Poznaj nazwy powierzchni wykorzystywanych w technikach karate i naucz się rozpoznawać je w nazewnictwie.
Czym jest powierzchnia uderzeniowa?
To część ciała, która wykonuje kontakt w danej technice. Jej nazwa może wskazywać konkretny fragment pięści, dłoni lub stopy. Niektóre z tych powierzchni wykorzystuje się również podczas obrony.
Rozpoznawanie nazw ułatwia naukę kihon i kata. Przykładowo seiken wskazuje powierzchnię pięści, a shuto — krawędź otwartej dłoni.
Plansze powierzchni uderzeniowych
Kliknij wybraną planszę, aby otworzyć ją w pełnym rozmiarze.
Pięść i otwarta dłoń
| Nazwa | Powierzchnia |
|---|---|
| Seiken | Przednia powierzchnia pięści, przede wszystkim kostki palca wskazującego i środkowego. |
| Uraken | Grzbietowa powierzchnia pięści, w okolicy kostek palca wskazującego i środkowego. |
| Tetsui | Dolna, mięsista powierzchnia zaciśniętej pięści, od strony małego palca. |
| Hiraken | Powierzchnia utworzona przez środkowe stawy zgiętych palców. |
| Shuto | Zewnętrzna krawędź otwartej dłoni, od strony małego palca. |
| Haito | Wewnętrzna krawędź otwartej dłoni, od strony kciuka. |
| Shotei | Podstawa dłoni, w pobliżu nadgarstka. |
| Haishu | Grzbiet otwartej dłoni. |
| Nukite | Końce wyprostowanych palców tworzących „rękę-włócznię”. |
Stopa i goleń
| Nazwa | Powierzchnia |
|---|---|
| Chusoku | Poduszka stopy pod nasadą palców. Występuje m.in. w podstawowym mae-geri. |
| Haisoku | Podbicie stopy, wykorzystywane m.in. w wariantach mawashi-geri. |
| Sokuto | Zewnętrzna krawędź stopy, kojarzona m.in. z yoko-geri. |
| Kakato | Pięta, wykorzystywana m.in. w ushiro-geri i technikach kakato-geri. |
| Teisoku | Wewnętrzna, podeszwowa część stopy, używana zależnie od ćwiczonej techniki. |
| Sune | Goleń, wykorzystywana m.in. w kopnięciach okrężnych w kumite. |
Ta sama nazwa kopnięcia może obejmować różne warianty wykonania. Właściwa powierzchnia kontaktu zależy od konkretnej techniki i zadania treningowego.
Hiji — łokieć
Słowo hiji oznacza łokieć. W nazwach technik spotykamy m.in. hiji-ate i hiji-uchi.
Uderzenia łokciem mają różne kierunki wykonania. Ich obecność w programie karate nie oznacza dopuszczenia w każdej formule kumite.
Hiza — kolano
Hiza oznacza kolano, a hiza-geri — technikę uderzenia kolanem.
Podczas nauki ważne są pozycja, równowaga i koordynacja całego ruchu.
Na co zwracać uwagę podczas nauki?
Rozpoznaj powierzchnię
Zanim wykonasz technikę, ustal, która część dłoni, pięści lub stopy ma pracować w danym ćwiczeniu.
Sprawdź ustawienie
Poproś instruktora o korektę ułożenia dłoni, nadgarstka lub stopy. Samo zapamiętanie nazwy nie wystarcza do prawidłowego wykonania.
Buduj kontrolę
Rozpoczynaj od spokojnego ruchu. Tempo i siłę zwiększaj zgodnie z zadaniem wyznaczonym przez prowadzącego.
Połącz ruch całego ciała
Powierzchnia kontaktu jest końcowym elementem techniki. Ćwicz ją razem z postawą, pracą bioder i utrzymaniem równowagi.